ปีนี้แปลก มันเปลี่ยนไปทุกอย่าง ทั้งความรู้สึก แล้วก็ชีวิต

2-3 ปีก่อนหน้านั้น ข้ามคืนด้วยการหามรุ่งหามค่ำ บีบคอเอากับประภา แล้วก็ชวนกันไปทานข้าว

1 ปีก่อนหน้า มีปารตี้ ผู้คนเยอะแยะ

ส่วนปีนี้ คงจะเป็นแค่กลุ่มแคร์เล็กๆ ให้ได้อิ่มข้างใน

6 ตุลาคม โทรหาคุณป๋า ป๋ารับด้วยน้ำเสียงดีใจ หัวเราะร่าเริงว่า “สุขสันต์วันเกิด” เอ้า “พรุ่งนี้ครับพ่อ” ฮาฮา แต่ก็ดีนะ กลายเป็นคนแรกที่อวยพรวันเกิดไปเลย รักตาย
คุณแม่พี่เลี้ยงสุดสวย โทรมาย้ำให้ไปประชุมฝ่าย น่าเสียดายที่ไม่ได้นั่งอยู่จนจบ มีสติ๊สบนเค้กน่ารักๆ โดยฝีมือพี่เฟริส ตามด้วยความอบอุ่นจาก ปชส. ทำเอาอมยิ้มในใจ พี่น้องน่ารักขนาดนี้ขอบคุณพระองค์ที่ทรงอนุญาติให้เข้ามาอยู่ด้วยกันครับ
สุดท้ายก็ข้ามคืนด้วยการนั่งอยู่ในออฟฟิต ที่ตอนนี้กลายไปย้านไปแล้ว มีโซฟามองออกไปยังบึงแก่นนครยามค่ำคืน สวยอย่าบอกใครเลยหละ

เช้ามืดวันที่เจ็ดตุลาคมพี่ปอกระซิบบอกสุขสันต์วันเกิดเด็กน้อยก่อนนอน
เช้าวันที่เจ็ดคุณหม่อมแม่โทรมาปลุกแล้วก็บอกรักกันในกรี๊ดกราดก่อนตื่นออกมาทำงาน แบบขี้เกียดเล็กๆ
เดินขึ้นมากับสตีเว่นแกบอก HappyBirthDay ให้มีความสุขในการทำงานถามอายุเรียบร้อย จ๊ะผมแก่ขึ้น
เดินเข้ามาในห้องแนนผมบอกสุขสันต์วันเกิดคะโค้ช ^^
เปิดเฟสเห็นพี่เป๋าคนแรก แคร์นะนิ อิอิ
น้องเต้ยก๊อกแก๊กๆมาบอกสุขสันต์วันเกิดอวยพรซะยกใหญ่ใช่สิหลังจากอวยพรที่รักเธอมาแล้วนินะ
เกี๊ยวกรี้งมาตอนเก้าโมงบอกว่าเปิดเฟรนชิป สวนกลับไปว่าเก่ามากสาวน้อย แต่ก็ยังน่ารักเหมือนเดิม
น้องแอมโทรมาบอกสุขสันต์วันเกิดจ่อย น้องฝึกงานมายังไม่นอนยังอุตส่าต์โทรมาแฮปก่อนหมดสติ เอิ๊ก
คนสวยไวท์โทรมา “ตามเงินประกันหรอคะ” ฮาฮา ม่ายใช่ๆโทรมาแฮปคะ รักตายเลยเนี๊ย
คุณยายมาลี พิมพ์มาอวยพรแล้วยังมีแอบแซวน้า
เพื่อนบุ๋มก็ไม่น้อยหน้าพิมพ์มาเหมือนกันบอกเอามาจากไหน ก็ในเน็ทไง อ่า รู้สึกมันจะเป็นสาะารณะเกินไปไหม?
ลูกหมีโทรมาบอกแฮปเหมือนกัน แต่ยังทำงานอยู่เลยบอก หยุดงานเลย วันนี้วันเกิดเค้านะ –*-
ไอ้เพื่อนยากโทรมา อ้อวันนี้ก็วันเกิดแกนิหว่า จบเร็วๆนะเพื่อน เรายังต้องพึ่งพากันอีกไกล
น้าการ์นกับพี่หมูแนมโทรมา เรียกเอาของขวัญ ได้ๆต้องกลับไปเอานะ โอเคค้าน้องรัก

จากนี้ยังอีกไกล 2 รอบแล้ว เป็นผู้ใหญ่ขึ้นบ้าง

รู้ว่าต้องสละความรู้สึกส่วนตัว แล้วเสียสละแก่คนรอบข้าง

อธิฐานของพละกำลังอันมันต์ของพระองค์ สถิตอยู่ทุกส่วนในร่างกาย พระสัพพันธ์ยูแห่งพระองค์บริบูรณ์ในหัวใจ

แล้วก็จะขอเลือกที่จะเงียบ และสังเกตุคนรอบข้าง แล้วก็คุมจังหวะการเดินของตัวเองบ้าง

“ใครจะรู้ การเดินทางบทใหม่มันอาจจะไม่ยากเย็นจนเกินไป หรือไม่มันก็ได้เริ่มขึ้นไปแล้ว
ยังมีโลกต่างๆมากมายข้างนอกนั่น หากแต่มันอยู่ภายใต้ฟ้าเดียวกัน ท้องฟ้าเดียวกัน โชคชะตาเดียวกัน”